گفت‌و‌گوی جادوگر بزرگ با ملکه‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها

گفت‌و‌گوی جادوگر بزرگ با ملکه‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها از همان ابتدا با عنوان ناآشنا و البته جذاب خود مخاطب را دعوت به مطالعه‌ی رمانی متفاوت می‌کند. رمانی که با وجود تصوری که از عنوان آن برمی‌آید و تداعی‌بخش شخصیت‌های داستان‌های فانتزی‌ است، مشخصات و عناصر یک رمان واقع‌گرای مدرن را دارد. مخاطب از همان صفحات اول با دو شیوه‌ی روایی متفاوت مواجه می‌شود که یک فصل در میان تکرار می‌شوند؛ در یک فصل صرفا گفت‌وگوی شخصیت‌ها را می‌خوانیم، چیزی شبیه آنچه در نمایشنامه‌ها می‌بینم؛ که در این‌جا با قلم توانا و تسلط و سابقه‌ی نویسنده‌ در نمایشنامه‌نویسی فضا و ساختار یک داستان را به طور مجازی برای مخاطب فراهم می‌کند و در فصل دیگر روایتی آشنا که تمام عناصر روایی را داراست و البته این بار با ایجاز و کم‌گویی؛ به عنوان مثال در تمام رمان هیچ نامی از مکان جغرافیایی داستان آورده نشده اما مخاطب با وجود انتظار از مواجهه با فضاهای تکراری جمشید خانیان در سایر آثارش به راحتی مکان تازه را حدس می‌زند. رهی پسر نوجوان و خیال‌پرداز قرارست برای کاری که نمی‌داند چیست یک دوچرخه «ویوای اف سون ۲۴ دنده سایز ۲۶» هدیه بگیرد. دوچرخه‌ای که باید دو تعطیلات تابستان را کار کند تا بتواند پول خریدش را جور کند و حالا با یک روز کار در خانه‌ی یک خانم نقاش عجیب و غریب و شوهرش در محله‌ی پولدارهای شهر آن را به دست می‌آورد. به نظر خواسته‌ی زیاد